Örümcek , eklembacaklıların örümceğimsiler ( Arachnida ) sınıfının örümcekler ( Araneida ) takımından türlerine verilen genel ad. Hemen hemen dünyanın her tarafinda yaşarlar. 63.000 kadar türü vardır. Bas ve göğüs kaynaşmıştır. Karın, gögüse ince bir bel ( pedisel ) ile bağlanmıştır. Aynı büyüklükte başka bir canlının beli bu kadar ince değildir. Içinden sindirim borusu, kan damarları nefes boruları ve sinir sistemi geçer. Örümceklerin boyları, birkaç cm'den 35 cm'ye kadar değişir. Ağızlarının önünde iki zehir çengeli ( keliser ) ve iki his ayağı ( pedipalp ) yer alır. Gögüslerinde ise, gelişmiş dört çift yürüme bacaği vardır. Uçları, tarak gibi dişli iki çengelle sonlanır. Örümcek bunların sayesinde ağ üzerinde rahatça dolasır. Bir kısmı ileriye, geriye ve yanlara dogru yürüyebilirler. Çogunun başında 3 veya 4 çift osel (basit) göz bulunur. Gözlerin dizilişi, sınıflandırmada önemli bir özelliktir. Yuvarlak olan karın kısmı yumuşak ve esnek olup, alt kısmında solunum delikleri, ipek bezleri, anüs ve cinsiyet organları yer alir.

Örümcekler, yırtıcı hayvanlardır. Birbirlerine saldırmaktan çekinmezler. Avlarıçok çeşitlidir. Çoğu, böceklerle beslendiklerinden faydalı sayılırlar. Bazı tropikal türler amfibyum , sürüngen , küçük kuş ve memeli gibi omurgalıları avlarlar. Örümceklerin hepsi avlarını yakalamak için tuzak ağları kurmaz. Bir kısmı avlarını kovalayarak veya üzerlerine sıçrayarak yakalar. Suda böcek, kurbağa ve balık avlayanlar da vardır. Yakaladıgı avını, kıskaçlarına açılan zehir salgısı ile felce ugratır. Sonra ısırarak avının iç organlarına, eritici enzimler ihtiva eden tükrük salgısını akıtır. Kısa bir zaman zarfinda, avın iç organları eriyerek sıvı haline gelir. Örümcek, emici midesini bir pompa gibi kullanarak bu sıvıyı emer. Av, kisa bir sürede içi bos kabuğa döner. Örümcek, bu boş kabuğu ya oldugu yere bırakır veya başka bir yere atar. Böcekler , küçük kuşlar bu avlar arasındadırlar.

Güney Amerika 'da yasayan, bacakları hariç 10 cm boyunda olan, toprakaltı inlerinde barınan bazı türler, tavşan ve tavukların içini boşaltabilecek güçtedir. Örümceklerin özofagusları (yemek borusu) çok dar olduğundan böyle beslenmek zorundadırlar. Ayrıca, ağız parçaları da bir sineği bile parçalayacak güçte degildir. Zehir çengelleri, avı delmeye ve zehir akıtmaya yarar. Uçtaki iğneli kısımları, bir şırınga gibi birer yan delikle biter. Deliğin böyle enjektörvari oluşu, tıkanma tehlikesini önler.

İğne ava girince, zehir bu delikten sızar. Örümcekler, iki keliseri de kullanırlar. Isırdıkları zaman yanyana iki delik olması bu yüzdendir. Keliser, aynı zamanda, delik açma ve küçük cisimleri taşıma işlerine de yarar.

Örümceklerin böceklerden ayrılan birçok özelliği vardır. Böceklerin çoğu kanatlı olduğu halde, örümcekler kanatsızdır. Böceklerde 6 bacak olmasına karşılık örümceklerde 8 bacak vardır. Antenleri olmadığından, agız önündeki pedipalpler bu görevi üstlenirler. Dış görünüşleri bacağa benzediğinden bunlara duyu bacakları da denir. Üzerleri duyu algılayıcı tüylerle kaplı olup, dokunma, tad alma ve çevreyi koklayıp araştırma gibi görevler yaparlar. Üreme dönemlerinde erkeklerde spermalari biriktirip dişiye aktaran bir kopulasyon (çiftlesme) organi olarak da iş görürler. ve her tehlikeye karşı sperleri vardır. Örümceklerde trakealar (solunum boruları), akreplerde oldugu gibi karın altında kitap akciğerleri tipindedir. Kitap yaprakları şeklindeki deri kıvrımlarından dolayı solunum organları bu adı alır. Iki veya dört tane kitap akciğerleri vardır. Eğer örümcekte bunlar iki ise, eksikligi ek solunum boruları ile tamamlanır.

Örümcek ile Mücadele Yöntemleri

Örümcek ile bireysel mücadele çoğu zaman kesin sonuç vermez aksine bireysel mücadele ile geçen zaman diliminde hızla üremeleri sonucu sayılarının artması bile görülebilir. Bu nedenle evlerinizdeki örümcek sorunları için profesyonel ilaçlama firmalarından hizmet alınız.